Θα μεταφερθειτε στη νεα σελιδα σε

Δευτερολεπτα

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Μηπως ειμαι αρρωστος;


Πολλες φορες αισθανθηκα την αναγκη ν’απολογηθω επειδη μου αρεσουν και καταλαβαινω τα Μαθηματικα.
Οι πιο πολλοι γυρω μου τα απεχθανονται η τους ειναι εντελως αδιαφορα. Η εμπειρια τους μ’αυτα ειναι δυσαρεστη και πολλες φορες τραυματικη. Τα θεωρουν ακαταλαβιστικα συμβολα και αριθμους που με τη βοηθεια καποιας σχεσης οδηγουν σε καποιο αποτελεσμα αγνωστης σκοπιμοτητας γι’αυτους. Η ατακα τους ειναι “ τι χρειαζονται τα Μαθηματικα στη ζωη μου;”. Για ποιο λογο τα “μαθαινουν”;
Αρχιζω να μην αισθανομαι καλα. Μοιαζω περιθωριακο ατομο. Αραγε δεν πρεπει να μιλω για Μαθηματικα μη γινω αντιπαθης; Μηπως ειμαι αρρωστος;
 Ας τα δουμε ομως λιγο αναλυτικα. Τι σκατα ειναι αυτα τα Μαθηματικα;
Δεν θα μιλησω για συμβολα και αριθμους στη καθημερινη ζωη μας. Ειναι αυτοννοητα.
Θα μιλησω για τα Μαθηματικα σαν Ιδεα.
Τα Μαθηματικα ειναι σκεψη.
Ειναι μια γλωσσα, οχι νεκρη οπως την θελουν μερικοι, που αναζητα την αληθεια με τροπους αποδειχτικους-επιστημονικους και οχι ακοπιαστα αποδεκτους. Αυτη την αληθεια που υπαρχει γυρω μας και δυσκολα αντιλαμβανομαστε.
Ειναι ο τροπος που αντιλαμβανεται ο νους τις εικονες του περιβαλλοντος μας, τις κανει ιδεες και τις επεξεργαζεται ωστε να γινουν γνωση.
Η γνωση δεν ειναι απλη πληροφορια. Δεν ξεχνιεται ουτε ειναι κατακτηση μερικων. Ολοι μπορουν να επεξεργαστουν μια πληροφορια και να κρινουν. Χρειαζεται “μυαλο” ελεγε η μανα μου. Ασκηση του νου, λεω εγω.
 Αρχιζω να αισθανομαι καλυτερα. Μηπως δεν ειμαι περιθωριακο ατομο. Μηπως να μην ντρεπομαι να μιλω για Μαθηματικα ; Μηπως ομως ειμαι αρρωστος;
Το σχολειο ειναι ο χωρος που το παιδι θ’αποκτησει γνωση (ετσι θα επρεπε) . Ο δασκαλος ειναι αυτος που θα τη μεταδωσει (πλακα κανεις). Ειδικα ο μαθηματικος πρεπει να βρει εκεινους τους τροπους που θα κανουν τα παιδια να γινουν δεκτες. Με τον κλασσικο τροπο ομως, “τα λεω για μενα που καταλαβαινω”, δεν ερχεται το ποθητο αποτελεσμα. Ελα ρε μα... στη θεση του παιδιου και δες τοτε αυτα που διδασκεις. Μαθε να μιλας απλα, κατανοητα ωστε να σε καταλαβει και ο τελευταιος της ταξης. Βοηθησε και μη μετρας μονο το χρονο πως θα περασει. Δεν χρειαζεται να επαναπαυεσαι οτι καποιος φροντιστης θα τους τα μαθει.
Α! Το φροντιστηριο. Αλλος ενας χωρος αποκτησης γνωσης. Κατι σαν σχολειο μου κανει. Χωριζονται τα παιδια σε “καλους”, αυτους που κατι καταλαβαινουν και στους “αλλους”, αυτους που πρεπει να πανε φροντιστηριο.
Κατα τα αλλα, τα Μαθηματικα ειναι ειναι το προβλημα.
Φιλε μου, τελικα ειμαι αρρωστος, πολυ αρρωστος.